Parametr określający roczne zapotrzebowanie nieruchomości na nieodnawialną energię. Jest to kluczowy wskaźnik sprawdzany przez nadzór budowlany (PINB) pod kątem spełnienia rygorystycznych Warunków Technicznych.

Rzeczywista ilość energii, za którą użytkownik płaci na rachunkach. Wskaźnik ten bezpośrednio obrazuje koszty utrzymania domu lub mieszkania.

Wizualna ocena w skali od A+ (budynek najbardziej oszczędny / pasywny) do G (budynek o najwyższym zużyciu energii).

Przekazanie ważnego świadectwa nowemu nabywcy jest obligatoryjne podczas podpisywania umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego.

Właściciel ma obowiązek przekazać kopię dokumentu nowemu najemcy najpóźniej w momencie zawierania (lub przedłużania) umowy najmu.

Świadectwo stanowi obowiązkowy załącznik do formalnego zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o pozwolenie na użytkowanie nowo wybudowanego obiektu.

Określa teoretyczne zapotrzebowanie na energię niezbędną do ogrzewania, chłodzenia i wentylacji, zakładając idealną, 100-procentową sprawność systemów instalacyjnych. Parametr ten zależy wyłącznie od jakości przegród budowlanych (grubości izolacji, szczelności okien, dachu) oraz bryły architektonicznej. Niskie EU oznacza budynek bardzo dobrze ocieplony (tzw. "termos").

Wskazuje rzeczywistą ilość energii, którą należy dostarczyć do budynku, uwzględniając realne straty na przesyle oraz faktyczną sprawność urządzeń (np. sprawność kotła gazowego czy pompy ciepła). To ten wskaźnik bezpośrednio determinuje wysokość rocznych rachunków za prąd, gaz czy ciepło sieciowe.

Definiuje roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną. Uwzględnia nie tylko to, ile energii zużywa budynek, ale przede wszystkim z jakiego źródła ona pochodzi. Energia z węgla drastycznie podnosi ten wskaźnik, podczas gdy fotowoltaika go obniża. Wskaźnik EP jest kluczowy z punktu widzenia prawa budowlanego – to on musi spełniać surowe normy Warunków Technicznych (WT2021), aby obiekt przeszedł pozytywnie odbiór nadzoru budowlanego.

Np. demontaż starego pieca węglowego i instalację nowoczesnej pompy ciepła, kotła gazowego lub przyłączenie do sieci miejskiej (radykalna zmiana wskaźnika EP).

Docieplenie elewacji zewnętrznej, dachu lub stropodachu grubszą warstwą izolacji (wpływ na wskaźnik EU).

Świadectwo stanowi obowiązkowy załącznik do formalnego zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o pozwolenie na użytkowanie nowo wybudowanego obiektu.

Zmianę kubatury, dobudowę piętra lub zmianę układu funkcjonalnego, która wpływa na całkowity bilans cieplny obiektu.

System prawny uszczelnił proces weryfikacji certyfikatów na trzech kluczowych etapach obrotu nieruchomościami:

Notariusz nie sporządzi samego certyfikatu, ale ma ustawowy obowiązek pouczyć zbywcę o karze grzywny i odnotować fakt przekazania (lub braku) dokumentu bezpośrednio w treści aktu notarialnego. Taki wpis stanowi twardy dowód w przypadku ewentualnego postępowania.

Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego weryfikuje dokument przy zgłoszeniu obiektu do użytkowania. Brak świadectwa w załącznikach (lub niespełnienie norm wskaźnika EP) skutkuje wstrzymaniem odbioru budynku.

Definiuje roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną. Uwzględnia nie tylko to, ile energii zużywa budynek, ale przede wszystkim z jakiego źródła ona pochodzi. Energia z węgla drastycznie podnosi ten wskaźnik, podczas gdy fotowoltaika go obniża. Wskaźnik EP jest kluczowy z punktu widzenia prawa budowlanego – to on musi spełniać surowe normy Warunków Technicznych (WT2021), aby obiekt przeszedł pozytywnie odbiór nadzoru budowlanego.

Posiadać tytuł zawodowy inżyniera, inżyniera architekta, magistra inżyniera (lub równorzędny) ALBO ukończyć specjalistyczne studia podyplomowe z zakresu audytu energetycznego budynków, ALBO posiadać uprawnienia budowlane.

Posiadać pełną zdolność do czynności prawnych.

Nie być karaną za przestępstwa przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotowi gospodarczemu czy obrotowi pieniędzmi.

Posiadać aktualne ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (OC) za ewentualne błędy w wyliczeniach wskaźników EP, EK i EU.

Obowiązek sporządzenia i przekazania dokumentu aktywuje się tylko w momencie, gdy planujesz przekazać prawo do mieszkania innej osobie:

Przy podpisywaniu umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego. Notariusz ma obowiązek zweryfikować posiadanie świadectwa i pouczyć zbywcę o karze grzywny za jego brak (do 5 000 zł).

Przy podpisywaniu nowej umowy najmu. Wynajmujący musi przekazać najemcy kopię lub wydruk świadectwa, aby ten mógł poznać zapotrzebowanie lokalu na energię końcową (wskaźnik EK).

Jeśli mieszkasz w swoim lokalu lub przekazujesz go w darowiźnie najbliższej rodzinie (bez zmiany najemcy czy sprzedaży rynkowej), nie musisz wyrabiać świadectwa.

Dokładny adres nieruchomości, rok oddania budynku do użytku (lub rok uzyskania pozwolenia na budowę) oraz funkcja lokalu mieszkalnego, domu, lokalu lub budynku.

Całkowita powierzchnia użytkowa oraz układ pomieszczeń (np. na podstawie projektu architektoniczno-budowlanego). Jeśli nie posiadasz oryginalnego projektu od dewelopera, niezwykle pomocny będzie odręczny rzut (szkic) układu pomieszczeń z wyraźnie zaznaczonymi wymiarami okien oraz drzwi zewnętrznych. Pozwala to inżynierowi precyzyjnie policzyć pole powierzchni przeszkleń i straty ciepła przez stolarkę.

Rodzaj głównego źródła ciepła (np. kocioł gazowy kondensacyjny, miejska sieć ciepłownicza, pompa ciepła, kocioł na pellet), rodzaj grzejników (płytowe, podłogowe) oraz sposób przygotowania ciepłej wody (np. przepływowy podgrzewacz, bojler z zasobnikiem).

Rodzaj i grubość zastosowanej izolacji termicznej dla ścian zewnętrznych, dachu, stropodachu oraz podłogi na gruncie (np. 15 cm styropianu EPS). Zwykle parametry znajdują się w projekcie architektoniczno-budowlanym.

Rodzaj zamontowanych okien (np. PCV dwuszybowe, drewniane trzyszybowe) oraz ich współczynnik przenikania ciepła, jeśli jest znany.

Informacje o obecności instalacji fotowoltaicznej, kolektorów słonecznych, klimatyzacji (chłodzenia) oraz rodzaju wentylacji (grawitacyjna lub mechaniczna z rekuperacją).